Что тавр бояд намоз хонд

  • автор:

Чи тавр бояд намоз хонд?

Чи тавр бояд намоз хонд? Тарзи хондани намозро аз кучо омузем? Чи хел бояд намоз хонд? Махсусан барои занхо. Тарзи хондани намоз.

#Ҷавоб

Тарзи хондани намоз дар ин сомона муфассал бо расмхо нишон дода шудааст. Гайр аз ин тарзи тахорат кардан ва дигар ахкоми шариат дар ин сомона оварда шудаанд.

Ҳамаи мавзӯҳои рисолаи “Чӣ тавр бояд намоз хонд?” дар бахши Ислом ва барчаспи “Чӣ тавр бояд намоз хонд?” нашр мешаванд.

Намози ҷумъа

Намози ҷумъа фарзи айн аст бар ҳар мусалмони болиғ ва оқиле, ки дар таркаш узре надорад.

Ва бар он далолат мекунад:

1. Фармудаи Худованд: (Эй касоне, ки имон овардаед, ҳангоме, ки дар рӯзи ҷумъа барои намоз нидо карда мешавад, ба сӯи зикри Аллоҳ бишитобед ва хариду фурушро тарк кунед) [Ҷумъа 9]

2. Фармудаи он ҳазрат (с): (Ақвоме бояд аз тарки ҷумъаҳо наҳй шаванд ва ё ин, ки Аллоҳ таъоло бар қалбҳояшон муҳр мезанад, ки баъд аз он аз ҷумлаи ғофилон мешаванд). [Ба ривояти Муслим]

Касоне, ки бар онҳо ҷумъа воҷиб нест

Бар зан, кӯдак ва беморе, ки дар рафтан ба намози ҷумъа барояш машақат аст, намози ҷумъа воҷиб нест, вале агар инҳо ба намози ҷумъа бо дигарон ҳозир шуданд, кифояташонро мекунад ва агар ҳозир нашуданд, намози зуҳрро мехонанд.

Мусофир
Кӯдак
Бемор
Зан

Фазилати рӯзи ҷумъа

Рӯзи ҷумъа, беҳтарин рӯзи ҳафта аст, ки Аллоҳи таъоло онро ба ин миллат ихтисос дода, пас аз ин, ки умматҳои дигар аз он гумроҳ шуданд. Дар мавриди ин рӯз аҳодиси зиёде омадааст, ки аз ҷумла:

1. Фармудаи он ҳазрат (с): (Беҳтарин рӯзе, ки хуршед дар он тулӯъ карда, рӯзи ҷумъа аст, ки дар он Одам офарида шуда ва дар ҳамин рӯз ба биҳишт дохил шуда ва низ дар ҳамин рӯз аз он берӯн шудааст). [Ба ривояти Муслим]

2. Аз Абӯҳурайра (р) аз Набии акрам (с) ривоят аст, ки фармуданд: (Касе, ки ғусл карда ба намози ҷумъа омад ва намоз хонд ба қадре, ки тавон дошт, пас аз он ба хатиб гӯш фаро дод, то аз хутбааш фориғ гардид, сипас бо вай намоз хонд, бахшида шуд он чӣ, ки миёни ин ҷумъа, то ҷумъи дигар буд ва ҳамчунин изофа азон се рӯзи дигар). [ Ба ривояти Муслим]

3. Аз Абӯҳурайра (р) ривоят аст, ки Расули акрам (с) мефармояд: (Намозҳои панҷгона, ҷумъа то ҷумъа ва Рамазон то Рамазон, ҷубронкунандаанд, агар аз гуноҳони кабира иҷтиноб шуда бошад). [Ба ривояти Муслим]

Шурути сиҳати ҷумъа

1. Вақт: Пеш аз вақт ва баъд аз хуруҷи вақт, монанди намозҳои фарзӣ, саҳеҳ намешавад ва вақти ҷумъа монанди вақти зуҳр аст

2. Дар он ҷамоате ҳузур ёбад: Пас намози ҷумъа барои танҳогузор дуруст нест ва камтарин шумораи ҷамоат, се аст.

3. Ҷогузин будан: Ва он иборат аз муқим будан дар деҳкадае, ки дар хонаҳои сангӣ ва ё ғайр аз он тибқи одат, сохта бошанд,

зиндагӣ кунад ва дар тобистону зимистон аз он кӯч намекунад. Аммо бодиянишинон ва хайманишинони кӯчӣ, намози ҷумъаи эшон дуруст нест ва бар онон воҷиб нест.

4. Бояд пеш аз намоз ду хутба хонда шавад: Ба далели мувозибати Набии акрам (с) бар он.

Намози ҷумъа хондан дар ҷойҳои будубоши бодиянишинон, дуруст нест.
Вақти ҷумъа
Ба ҷамоат хонда мешавад

Васфи намози ҷумъа

Намози ҷумъа ду ракаъат буда, ки дар он қироати ҷаҳрия аст ва суннат онаст, ки дар ракаъати аввал аз баъд аз сураи Фотиҳа, сураи Ҷумъа ва дар ракаъати дуввум баъд аз Фотиҳа,

сураи Мунофиқунро бихонад ва ё ин, ки дар ракаъати аввал сураи Аъло ва дар дуввум сураи Ғошияро бихонад. [Ба ривояти Муслим]

Хутбаҳо

Ҳукми хутбаҳо

Хутбаҳо воҷиб мебошанд ва он ду шарти сиҳати ҷумъа мебошанд ва агар аксари ҳузур касоне бошанд, ки забони Арабиро медонанд, ба хотири таваҷҷуҳ ба омӯзиш Арабӣ,

хутба низ ба Арабӣ хонда мешавад ва низ аз шеваи Набии акрам (с) мухолифат намешавад ва агар бештари ҳузур касоне буданд, ки ба забони Арабӣ ошно надоранд, боке надорад, ки хутбаҳо ба соири забонҳо хонда шавад,

зеро асоси хутба омӯзиш ва раҳнамои буда, на муҷарради хондани хутба, бо риояти баъзе матнҳои Арабӣ, монанди зикри оёти Қуръонӣ ва Аҳодиси набавӣ ба забони Арабӣ, то ин, ки вуҷуби хутба ба забони Арабӣ дар назди баъзе уламо, ки ба он гуфтаанд, соқит гардад.

Такмилкунандаҳои хутба

Хутбаи ҷумъа дорои аркон нест, балки ҳар он чӣ дар урф ба он хутба гуфта мешавад, дуруст аст, вале барои камоли хутба бояд хатиб нукоти зерро тазаккур диҳад:

1. Ҳамду сипоси Аллоҳи мутаъол.

2. Калимаҳои шаҳодат.

3. Фиристодани дуруд бар Расули Аллоҳ (с).

4. Тавсия ба тақво ва парҳезгории Худованд.

5. Қироати баъзе оёти Қуръон.

6. Мавъиза гуфтан.

Мустаҳаботи хутбаҳо

1. Хутба бояд аз болои минбар бошад.

2. Хатиб ҳангоми боло рафтан ба минбар, ба мардум салом бигӯяд.

3. Миёни ду хутба бо нишастани андак, ҷӯдои эҷод кунад.

5. Дар онҳо дуое низ бикунад.

Он чӣ дар намози ҷумъа аз он наҳй шудааст

1. Дар ҳангоми хутбаи имом дар рӯзи ҷумъа сухан кардан ҳаром аст, ба далели фармудаи он ҳазрат (с): (Агар дар ҳангоми хутбаи имом дар рӯзи ҷумъа ба дӯстат гуфтӣ, ки (хомӯш бош), бидуни шак, беҳуда гуфтӣ) . [Ба ривоят Бухорӣ]

2. Миёни шонаҳои мардум роҳ рафтан макруҳ аст, магар ин, ки имом бошад ва ё ин, ки ҷойхолӣ буда, ба ҷуз ин кор роҳе барои расидан ба он набошад.

Дар ёфтани ҷумъа

Мусалмон бояд зудҳангом барои намози ҷумъа омода шавад, агар аз намоз таъхир кард ва рукуъро бо имом дар ракаъати дуввум дарёфт, намози ҷумъаро такмил мекунад ва агар ба ракаъати дуввуми намози ҷумъа нарасид,

пас намози зуҳро мехонад ва монанди онаст, касе, ки намози ҷумъа аз вай ба сабаби хобидан ва ё ғайр аз он гузашт, бояд ки намоз зуҳрро –чаҳор ракаъат- бохонад.

Он чӣ дар рӯзи ҷумъа мустаҳаб аст

1. Қироати сураи Каҳф дар рӯзи ҷумъа, ба далели фармудаи Набии акрам (с): (Касе, ки сураи Каҳфро дар рӯзи ҷумъа бихонад, дар миёни ду ҷумъа барояш нуре равшан мекунад). [Ба ривояти Ҳоким]

2. Бар Набии акрам (с) дуруди бисёр фиристодан. Аз Абӯмасъуди Ансорӣ (р) аз Набии акрам (с) ривоят шуда, ки фармуданд: (Дар рӯзи ҷумъа дуруд бар ман бештар гӯед, зеро ҳар, ки дар рӯзи ҷумъа бар ман дуруд бифиристад, дурудаш бар ман пешкаш мешавад). [Ба ривояти Ҳоким]

3. Ғусл кардан ва хушбӯи задан, ба далели фармудаи он ҳазрат (с): (Марде ғусл мекунад дар рӯзи ҷумъа ва ё худро ба қадри тавон пок мекунад, ё хушбӯи безанад, пас аз он аз хона мебарояд ва дар масҷид низ миёни ду тан роҳ ҷудо намекунад, баъд аз он чанд ракаъат намоз мехонад ва пас аз он ҳангоми суханронии имом хомӯш менишинад, магар ин, ки миёни ин ҷумъа ва ҷумъаи дигар гуноҳаш, мағфират мешавад). [Ба ривояти Бухорӣ]

Масоиле дар мавриди ҷумъа

1. Суннат инаст, ки минбар дорои се зина бошад, то аз минбари Расули Аллоҳ (с) пайравӣ шавад.

Минбар бояд се зина дошта бошад

2. Он чӣ ба сураи Ҷумъа номида шуда, ба суннат рабте надорад, тавре, ки намозгузорон қабл аз намози ҷумъа дар масҷид нишаста, ба тиловати қории

¬Қуръон гуш медиҳанд, то ин, ки азон дода шавад ва ё ин, ки сурудҳо ва ё зикрҳои дастҷамъӣ аз баландгӯяк хонда шавад.

3. Агар намозгузор омад дар ҳоле, ки имом хутба медод, ду ракаъати хафиф қабл аз нишастани бихонад,

ба далели фармудаи он ҳазрат (с): (Агар яке аз шумо дар рӯзи ҷумъа омад, дар ҳоле, ки имом хутба мехонад, бояд ду ракаъат намоз бихонад ва дар он аз суръат кор бигирад). [Ба ривояти Ибни Хузайма]

4. Хатиб дар ҳангоми дуо дасташро баланд накунад, балки бо ангӯшти субоба ишора мекунад, магар дар намози истисқо ва ё дуо барои таваққуфи борон.

Аз Ҳусайн бин Абдурраҳмон (р) ривоят шуда, ки гуфт: (Расули Аллоҳ (с)ро дидам, ки хутба медод, ҳангоме, ки дуо мекард, ин чунин мегӯфт- бо ангӯштони субобааш ишора мекард-). [Ба ривояти Аҳмад]

Бо ангӯшти худ ишора мекунад

5. Барои намози ҷуъма суннати қаблӣ нест, вале мустаҳаб аст, ки пеш аз азон нафл бихонад, ба далели фармудаи он ҳазрат (с): (Касе, ки дар рӯзи ҷумъа ғусл кунад ва худро ба қадри тавон пок мекунад, ё хушбӯи мезанад, пас аз он аз хона мебарояд ва дар масҷид низ миёни ду тан роҳ ҷудо намекунад, баъд аз он чанд ракаъат намоз мехонад ва пас аз он ҳангоми суханронии имом хомӯш менишинад, миёни ин ҷумъа ва ҷумъаи дигар гуноҳаш мағфират мешавад). [Ба ривояти Дорамӣ]

6. Суннати баъдиро ду ракаъат мехонанд, ба далели ривояти Ибни Умар (р), ки гуфт: (Расули Аллоҳ (с) баъд аз ҷумъа ду ракаъат дар хонаашон мехонданд) [Ба ривояти Ҷамоат]

ва ё чаҳор ракаъат ба далели фармудаи Набии акрам (с): (Касе аз шумо агар баъд аз ҷумъа намоз мехонад, бояд чаҳор ракаъат бихонад). [Ба ривояти Муслим]

Беҳтар онаст, ки дар хона бихонад.

7. Ҳар гоҳ ид ва намози ҷумъа бо ҳам як рӯз ҷамъ шуд, эҳтиёт онаст, ки иду намози ҷумъа, ҳар ду хонда шавад ва агар идро хонд, бояд ақалан зуҳрро бихонад,

барои мардумони шаҳракҳои дур ҷоиз аст, ки агар намози идро хонданд, барои намози ҷумъа, барнагарданд.

Аз Иёс бин Абӯрамлаи Шомӣ ривоят аст, ки гуфт: (Ман ҳозир будам, ки Муовия аз Зайд бин Арқам пурсид: Оё тӯ бо Расули Аллоҳ (с) шоҳиди ду иде будӣ, ки дар ҷумъа воқеъ шуда буд? Гуфт: оре! Он ҳазрат (с) дар аввали рӯз намози идро хонданд, пас аз он барои ҷумъа рухсат дода фармуданд: касе,ки бихоҳад, ҷамъ кунад, бояд ҷамъ кунад). [Ба ривояти Аҳмад]

Намози бомдод чӣ гуна аст?

Аввалин намози бомдод чист? Инҳоянд панҷ нафар пештара qui ҳатмӣ мебошанд барои хамаи мусулмонон: Собх; противнамоз аст du пагоҳирӯзӣ ки субх, пеш аз баромадани офтоб ба амал меояд. Вай ЗСШ — Замони Стандарти Шарқӣ пеш аз «фаҷр» омадааст. Дур; противнамоз аст ки дар нимаи аввали руз сурат мегирад, вале пеш аз он ки офтоб нисфи рохи байни зенит ва гуруби офтобро тай кунад.

Намози бомдод кай бояд хонд?

Ҳар кас барои иҷрои вазифа озод аст намозҳои нафл, вале дувоздањаш дар њадис омадааст: 2 ракъат пеш аз намоз фаҷр. 4 ракъат пеш аз пеш ва 2 ракъат баъд аз зуҳр. Пеш аз аср ва баъд аз намоз ракъат накунад.

ҳамин мавзӯъPosts

Асбобҳое, ки карнавалро ҳамроҳӣ мекунанд, кадомҳоянд?

Гноми арчаро чӣ гуна бояд сохт?

Ба ақидаи Суқрот ҳақиқат чист?

Дар моҳи ноябр гармтарин дар Аврупо куҷост?

Намози бомдодро бо овози баланд ё паст чӣ гуна бояд хонд? Барои Намози бомдод, тиловати сураи Фотиҳа ва сураи дигар (ё баъзе оятҳои Қуръон) дар овози баланд дар ду ракъат. . Бокимонда барои хар ду амалан як хел аст пештара.

Дар Ислом 5 намози фарз кадом аст?

Панҷ пештара Ҳодисаҳои канонӣ дар субҳ (фаҷр), дар нимаи рӯз, вақте ки офтоб аст, ба амал меоянд писар зенит (Зӯҳр), нимаи нисфирӯзӣ (аср), шомгоҳӣ (Мағриб) ва шом (“Ича”). . ركعات), ки онро метавон ҳамчун воҳидҳо тавсиф кард дуо кунед.

Сураҳо барои намоз кадомҳоянд?

Аллохумма наккини мин хатаяя камо юнакка th-savbu-l-abyadu mina d-danasi. Аллохумма гсилни мин хатая би th-талжи ва-л-моъи ва-л-барад. 3. «Ба Худо ва паноҳаш аз шайтони лаъин ва сангсоршуда паноҳ мебарам; Ба номи Худои бахшояндаи меҳрубон».

Иқома кай бояд кард?

Дариқома (арабӣ: ʾiqāma إقامة: the fait ба по хестан ва инчунин fait намоз хондан) дуюмин азони мусалмонон аст. Он танҳо пеш аз оғози он ба кор андохта мешавад, то диндорон бархоста, барои иҷрои он саф баранд.

Чаро намози бомдод бояд кард?

Пеш аз хама фазилати дуои Алиро ба ёд овардан лозим аст Фаҷр ки мо бедор шавем ва онро дар вакташ ичро кунем. Гайр аз ин, факти лутфан сари вақт имкон медиҳад, ки аз азобу ғазаби Худо дурӣ ҷӯем, зеро касе, ки намозашро тарк кунад, ба азоби Парвардигораш гирифтор мешавад.

Намози нофилаи шабро чӣ гуна бояд хонд?

La дуо кунед де Таҳаҷҷуд пас аз анҷом дода мешавад дуо кунед Ишо ( дуо кунед ҳатмӣ ба nuit) ва пештар дуо кунед Фаҷр ( дуо кунед ҳатмӣ дар субҳ). Агар имконпазир бошад, беҳтар аст, ки онро иҷро кунед дуо кунед Таҳаҷҷуд байни нисфи шаб ва бомдод, беҳтараш дар сеяки аввали шаб nuit.

Чӣ тавр ба Ислом Тачаҳуд дуо кардан мумкин аст?

Оё Тачахуд. Бишинед. Пас аз ракати дуюм мо онро анҷом медиҳем Тачахуд, дар ҳолати нишаст. Ҳангоми гардиши ангушти ишорати дасти рост суханони зеринро бояд гуфт.

Чӣ тавр такбир бояд кард?

Дар ракъати аввал ва оғози намоз имом мехонад кунад le Такбир («Аллоҳу Акбар»), сипас онро чанд маротиба такрор кунед. Шумораи Такбир баёнот вобаста ба имомҳо метавонанд фарқ кунанд. Одатан баъд аз такбирҳо намоз оғоз мешавад: Фотиҳа хонда мешавад ва баъд сура.

5 намози рӯзро чӣ гуна бояд хонд?

Панҷ пештара бомдод, зуҳр, аср, шом ва хуфтан ном доранд. Онҳо мутаносибан дар саҳар, баъд аз нисфирӯзӣ, дар нимаи нисфирӯзӣ, ғуруби офтоб ва шаб сурат мегиранд.
.
Дар ин ҷо шумораи ракъатҳо (марҳилаҳо) барои ҳар як аз 5 намозҳо:

  1. Бомдод — 2.
  2. Зуҳ – 4.
  3. Аср — 4.
  4. шом — 3.
  5. Ишо — 4.

Чаро дар байни мусалмонон намоз 5 вакт аст?

Les 5 сутунҳоиИслом

Пас 5 сутунҳоиИслом дар тартиб мебошанд: Дар «Чахода» ё «эъломияи аз foi«Ин фарзияи эътирофи мавҷудияти Худои як ва як паёмбар иборат аст. «Намоз», ки воҷиб аст лутфан cinq маротиба дар як рӯз.

Ҳангоми дуо гуфтан мо чӣ мегӯем?

Дастҳоятонро ба китфҳои худ равона карда, аз ҷой бархезед ва бигӯед: «Сами ал-лаҳу ли мане ҳамида», яъне «Худо касеро, ки туро ситоиш мекунад бишнавад» Пас аз рост шудан, дастҳоятонро ба паҳлӯи худ гузошта, «Раббана ва лакал ҳамде» бигӯед. маънои «Эй Парвардигори мо, ҳамду сано бар Ту».

Кадом сураро субҳ хондан лозим аст?

Сура ал-ихлос, ал-фалак, ан-нос. Манба: Саҳиҳ ат-Тирмизӣ n ° 3575.

Кадом сураи асосиро бояд омӯхт?

114 сураи Қуръонро чӣ гуна бояд омӯхт?

Не Сарлавҳа аз фонетикаи арабӣ Сарлавҳа ба фаронсавӣ тарҷума шудааст
1 АЛ-ФАТИХА Пролог (Ифтитоҳ)
2 АЛ-БАЌАРА Гов (Говуз)
3 ОЛИ ИМРОН Оилаи Ди Имрон (оилаи Амрам)
4 АН-НИСО АН-НИСО Занон

Ҳангоми дуо гуфтан мо чӣ мегӯем?

Дастҳоятонро ба китфҳои худ равона кунед ва аз ҷой бархезед ва бигӯед, ки «Сами ал лаху ли мане ҳамидаҳ» ин маънои онро дорад. хавотир «Чӣ? Худо касеро, ки туро ситоиш мекунад мешунавад «Вақте рост шуд, дастҳоятонро ба паҳлӯи худ гузошта ва «Раббана ва лакал ҳамде» бигӯ, ки маънои «Эй Парвардигори мо, ҳамду сано бар Туро» дорад.

Кай азон бояд кард?

Даразон одатан 15 дақиқа пеш аз намоз гуфта мешавад. Иқомат пеш аз намоз гуфта мешавад.

Иқома чӣ гуна бояд хонда шавад?

Матни аз Иқома [вироиш | вироиш кардани викикод]

  1. Аллох Акбар: Худо бузург аст!
  2. Аллох Акбар: Худо бузург аст!
  3. Ашҳаду ан ло илаҳа иллаллоҳ: Ман шаҳодат медиҳам, ки ҳеҷ худое ҷуз Худо нест.
  4. Ашҳаду Анна Муҳаммад Росулуллоҳ: Ман шаҳодат медиҳам, ки Муҳаммад паёмбари Худост.
  5. Ҳайя ъала ассалат: Ба намоз биёед!

Иқомаро кӣ бояд анҷом диҳад?

Un иқома, ё иҷозатномаи иқомат, ҳуҷҷатест, ки ба хориҷиён дода мешавад qui бо раводиди корӣ ба Арабистони Саудӣ меоянд.

Чӣ тавр ба намози субҳ хестан мумкин аст?

Маслиҳатҳои амалӣ рехт, намозро адо кунед Фаҷр муқаддас

  1. Хоб рафтан ба зудӣ пас аз доштани fait / таҳораташро нав кунад. .
  2. Дуъоҳо бихонед ва аз Худо бихоҳед, ки бедоршавиро осон кунад. .
  3. Азон (азон)-ро ба занги ҳушдор гузоред. .
  4. Ҳушдорро бештар аз 1 метр дуртар ҷойгир кунед.

Чаро мо бояд дуо гӯем?

Барои ҳар як мусалмон намози ҳаррӯза фарз ва далели имон аст. Ин як одатест, ки худи паёмбар Муҳаммад (с) тавсия кардааст. . Дарҳақиқат, намоз мусулмонларни умматига, пайғамбарга ва Аллоҳга яқинлаштиради.

Қиёми Лайлро чӣ гуна бояд кард?

La salat-ут-таравиҳ (қиём-ал-лайл) зина ба зина: 8 ракъат бе витр: 2 ракъат (фотиха + сура ва фотиха + сура) ва ташаххуд бо таслим. 2 ракъат (фотиҳа + сура ва фотиҳа + сура) ва ташаҳҳуд бо таслим.

Чаро аз нисфи шаб то 3-и шаб намоз хонед?

Дуои махсуси минера

Ин як қурбоние аст, ки мо бояд дар нисфи шаб бедор шавем, вақте ки ҷисми мо барои истироҳат ва хоби шоистаи худ фарёд мезанад.

Беҳтарин вақт барои намоз кадом аст?

Беҳтар фаҳмед рехт, бидонед, ки чӣ тавр дуоҳои худро мувофиқ созем.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *